Een lerarenteam dat bepaalde codes heeft voor het praten over de directie. Een terugkerende grap waar iedereen om lacht, behalve jij. Een surveillancerooster waar je niets van snapt. Hebben ze hier een dvd-kar? In welk team zit die schreeuwlelijk in de docentenkamer? En de sleutel van de materiaalkast ‘moet je bij Donald halen’, maar je hebt geen vermoeden wie Donald is. Welkom op je nieuwe school, docent.
Als je geluk hebt, heeft je nieuwe werkgever een rondleiding gegeven. En heb
je handen geschud met je collega’s. Je verstaat je vak en kent het knallen
van de zweep. De leerlingen zijn prettig om mee te werken en de
administratie heeft keurig je gegevens verwerkt zodat je nu officieel
meedraait in de school. Maar helaas is de praktijk vaak anders. Zeker jonge
docenten die halverwege het jaar binnen komen rollen, komen nogal eens voor
verrassingen te staan.
Chaotische entree
‘Ik had geen idee wat de bedoeling was met leerlingen die te laat kwamen. Dat
klinkt heel vreemd, maar het was me gewoon niet verteld.’ Janneke, een
34-jarige docente Frans op een VMBO in de provincie Utrecht. ‘De schoolgids
was me zelfs niet eens aangeboden. Het was een nogal chaotische entree
geweest. Docenten Frans zijn schaars. Een paar klassen had al anderhalve
maand geen les gehad, dus ze waren allang blij dat er iemand was. Ik heb me
kunnen redden door de eerste weken vooral mijn collega’s te bevragen, maar
die hadden er ook niet altijd tijd voor.’ Janneke werkt inmiddels op een
andere school. ‘Ik heb bij het gesprek bij mijn nieuwe baan geëist dat ik
fatsoenlijk werd ingewerkt. Zodra een directeur zegt dat daar eigenlijk te
weinig tijd voor is, moeten de alarmbellen gaan rinkelen. Dan hebben ze hun
zaken gewoon niet goed geregeld.’
Sommige collega’s werken misschien al jaren bij de school, jij komt net
kijken. Als er een flinke doorstroom is van docenten, zijn juist de wat
oudere collega’s argwanend tegenover nieuwelingen. Waarom zouden ze energie
steken in een nieuw gezicht ‘dat toch over een jaar weer is vertrokken’?
'Even later stond de veiligheidscoördinator in mijn klaslokaal'
‘Het heeft bij mij een half jaar geduurd voordat een bepaalde docent mijn
naam wist. Hij bleef me glazig aankijken als ik de docentenkamer inliep,’
aldus Stefan, 29-jarig docent CKV bij een Scholengemeenschap in Den Haag.
‘Zeker als docent van CKV, waarvoor de leerlingen veel minder uren hebben
dan bijvoorbeeld Nederlands of wiskunde, ben je misschien meer een
buitencategorie.’ Maar Stefan heeft zich inmiddels aardig gered: ‘Op een
personeelsuitje, hoe erg je er als nieuweling ook tegen op kan zien, leer je
je collega’s beter kennen. Al geef je maar een paar uur les, probeer wel je
betrokkenheid te tonen. Het werkt namelijk van twee kanten. Anders blijf je
als CKV-docent die deeltijder die toch alleen maar knutselt.’
De 26-jarige Ivo, gloednieuwe docent Nederlands in Amsterdam: ‘Ik heb in al
mijn goedheid wel eens mijn sleutel van de docentenkamer aan een leerling
gegeven. Hij had koppijn en wilde een bekertje voor zijn aspirine. Even
later stond de veiligheidscoördinator in mijn klaslokaal. Dit was toch echt
niet de bedoeling. Dat had ik misschien wel kunnen inschatten, maar je kent
de leerlingen nog niet, het is toch een beetje zoeken wat wel en niet kan.
Ik had geen benul wat een veiligheidscoördinator was. Maar nu zou ik wel
drie keer nadenken voor ik mijn sleutel weggeef.’
EscenicId: 731078
Academici kunnen via een nieuw opleidingsprogramma van overheid en ...
Bijzondere scholen zijn tegen het plan van de minister Van ...
Van alle 157 duizend leerlingen van groep 8 die dit jaar de Citotoets ...
Voor veel islamitisch studenten zijn de plannen om de ...
De universiteiten overleggen over mogelijke alternatieven voor de ...